Morjinal Dünya... Bizimle... - www.kafanagorehayat.com | www.kafanagorehayat.com

Morjinal Dünya… Bizimle…

Bu bir Facebook sayfası;

Morjinal Dünya…

Oldukça marjinal arkadaşımın, marjinal hayatını bizlerle paylaştığı sayfa…

Hayatın seçimlerimizden oluştuğunu anlatıyor bana onun her bir kare fotoğrafı, her bir cümlesi…

İnanın bundan 35 yıl önce de aynıydı, öğrenci Müjdat. Şimdi bir gezgin… Kendisini şöyle tanımlıyor; “Eski bankacı yeni Gezgin, Fotoğrafçı, Alara’nın babası,mutlu bir adam.”

Hayatı farklı gözlerle gören, deneyim ve birikimiyle birlikte yansıtan bir gezgin. İyimser, neşeli, sevgi dolu…

Haydi onunla bakalım dünyaya…

Gelin, başka hayatların varlığını idrak etmenin keyfini birlikte yaşayalım…

Bakın ne demiş Ekvator’da çektiği bu fotoğrafı yayınlarken,

Zaman, yürüyünce sana aittir, durunca yola… 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ve o anlatıyor;

“İspanyol komutan Benalcazar 1534’de , Ekvador’lu komutan Ruminahui’yi yendiğinde amacı tabii ki Llangatis Hazinelerini ele geçirmekmiş.Fakat Ruminahui yenileceğini anlayınca hazineleri bilinmeyen bir yere gömüp, şehri yakıyor.Anlaşılan o ki ,Benalcazar hazineye ulaşamamanın öfkesi , siniri ile şuursuzca yeni şehri 2850 mt yükseğe kuruyor.Quito şu anda La Paz Bolivya’dan sonra dünyanın en yüksek ikinci başkenti.( belki de en yükseği eğer Bolivya’nın başkentini Sucre olarak düşünürsek)
Başkentler hakkında düşüncem malum “ evlat olsa kırkı çıkmadan cami avlusuna bırakılır” . Ama hayatta çoğu şey beklenti ile ilgili. Tehlikeli, kaotik diye duyduğum,çok bir şey beklemeden geldiğim Quito’yu sevdim.
Kaldığımız yer Hostellerin olduğu yeni şehir kısmı La Foch , şehrin gece hayatının merkezi olduğundan akşamları renkli idi. Yani kalabalığı seyrettik, çekirdek çıtladık falan 😂
Gündüz de Mitat Del Mundo’dan sonra otobüse binip, şehre 2-3 km kala inip, taksi parası vermemek için eski şehre dağları aşarak, kıçımızdan soluyarak, hazineleri bulamamış İspanyol komutan Benalcazar siniri ile girdik.
Ama güneşli bir hava da eski şehrin meydanının o kadar güzel, renkli , sıcak bir ortamı vardı ki kısa zamanda pamuk gibi olduk.İskambil oynayan ihtiyarlar, sokak sanatçılarının performansları, bir şeyleri protesto edenler, sokak lezzetleri , ara sokakların eski, mistik kokusu,Kakao müzesi vs … “neredeyse sevdik “ valla bu başı bulutlarda başkenti.”
Morjinal

 

 

 

 

 

 

 

Mata Hari, casus mu değil mi?

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir