"Kötüler bu işte galip geldi. Ezilenler ezildi." - www.kafanagorehayat.com | www.kafanagorehayat.com

“Kötüler bu işte galip geldi. Ezilenler ezildi.”

Bugün vizyona girdi. Muhteşem bir film. Yavuz Turgul hem senarist hem yönetmen… “Bitti” denilen Türk Sineması şahlandı.

Günümüzden tam 24 yıl önce bugün vizyona girmiş bir filmi önereceğim. Seyrettiğinizi biliyorum ama tekrar tekrar seyredilir.

“Keje diye biri, adres İstanbul”

Cumali (Uğur Yücel) ile Baran’ın (Şener Şen) arkadaşlığının başladığının işaretidir.

“Hapisten çıktıktan sonra köyüne dönen Baran, köyde Ceren Ana ile karşılaşır. Ceren Ana, Baran’a 35 yıllık süreçte neler olduğunu anlatır. Geçmişin peşine düşen Baran, kendisini jandarmaya ihbar eden Mustafa’dan gerçekleri öğrenir. Baran’ın hapse düşmesine neden olan kişi en yakın arkadaşı Berfo’dur. Berfo, aynı zamanda Baran’ın çocukluk aşkı Keje’yi de almış ve İstanbul’a gitmiştir. Çocukluk aşkı Keje’yi bulmak için İstanbul’a giden Baran’ın hüzün ve acı dolu serüveni başlar.”

Bir ülkede, iki farklı kültürün ortak hikayesi.

Anadolu’nun doğusu batısı yaşam olarak farklıdır ama değerleri, duyguları aynıdır.

Aşk ise…

Aşk her bir yürekte farklı yaşanır.

“Beni hapiste vurdular Keje ölmedim. Hastalandım bir ciğerimi orada bıraktım gene ölmedim. Çok dövdüler beni kan kustum ama ölmedim. Yaşadım seni bir kez daha görebilmek için yaşadım.”

Baran’ın Keje’ye aşkı… Hiç başlamamış, hiç bitmeyen bir aşk. Aşkların en temizi dedirtiyor, film bittikten sonra size.

“Ben ömrümce bu dakika için yaşamışım. Artık ne olursa olsun önemi yoktur. Seni gelip alacağım. Beni bekleyesin Keje!”

“Dağlarda eşkiya mı kaldı emmi eşkiya artık şehirde”

Bir tanışma sahnesinde, uyuşturcu çetesinin başı, Baran’a söylemektedir. Yani aşkın yanı sıra toplumsal bir çöküşün filmi. Öyle bir anlatım var ki, en büyük aşkın konusu bile ikinci planda kalıyor. Ve aşkı ikinci planda bırakan duygular ince ince işleniyor filmde… “iyi olmak”, “dostluk”, “adalet”, “sevgi”…

Veeee… Baran’ın Cumali’ye ölümü anlatışı…

“Korkma sadece toprağa gideceksin… Sonra toprak olacaksın… Sonra sularla birlikte bir çiçeğin bedenine yürüyeceksin… Oradan özüne ulaşacaksın… Çiçeğin özüne bir arı konacak… Belki… belki o arı ben olacağım.”

Sevgili dostlar… Her bir karakter, her bir figüran, başlı başına bir dünya, hepsi de var olan kaybolmuş hayatlar…

“Hayatın sevda karşısında ne önemi var. ”

Gösterime giriş tarihi: 29 Kasım 1996 
Yönetmen: Yavuz Turgul
Oyuncu direktörü: Rengin Altun
Senaryo: Yavuz Turgul
Film müziğinin bestecisi: Erkan Oğur, Aşkın Arsunan
Oyuncular:
Baran:    Şener ŞEN
Cumali:  Uğur YÜCEL
Keje:      Şermin HÜRMERİÇ
Berfo:    Kamran USLUER
İyi Seyirler…
(Burçak Şenler Sınmaz)

 

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir