zamansız olan, yaratıcılığı doğurur... - www.kafanagorehayat.com | www.kafanagorehayat.com

zamansız olan, yaratıcılığı doğurur…

“Deneyimlerin zihni özgürleştirdiğini sanıyorsunuz ama bu doğru değil.

Zihin biriktirmekle, “daha fazla”sıyla meşgul olduğu sürece her yeni deneyim bencilliğinizi, egoizminizi, düşüncenin kendini dış dünyaya kapatma etkinliğini güçlendirmekten öteye geçmez.

Ancak kişi benlikten, “ben” den sahiden kurtulduğunda, yani zihin artık “daha fazla”sına yönelik talebin merkezi olmadığında, daha büyük, daha geniş, daha kapsamlı deneyim talebine saplanıp kalmadığında zekâ açığa çıkabilir.

Zekâ zamanın baskısından kurtulmaktır, değil mi? Zira “daha fazla” sı zamanı ima eder ve zihin “daha fazlası”na yönelik talebin merkezi olduğu sürece, zamanın ürünüdür. Öyleyse “daha fazla”sını biriktirmek zekâ değildir.

Bütün bu süreci kavramak kendini bilmektir. Toplayıcı bir merkez olmadan kişi kendini olduğu gibi bildiğinde, bu bilgi hayatı göğüsleyebilecek zekâyı doğurur ve o zekâ yaratıcıdır.

Hayatınıza şöyle bir bakın. Ne kadar sönük, ne kadar ahmakça, ne kadar küçük değil mi? Çünkü siz yaratıcı değilsiniz. Büyüdüğünüzde çocuk sahibi olabilirsiniz ama bunda yaratıcılık yoktur. Bürokrat olabilirsiniz ama bunda canlılık yoktur, değil mi? Ölü rutin, bitmeyen bir sıkıntıdır o. Hayatınızı korku kuşatmış ve bundan dolayı otorite ve taklit var.

Yaratıcı olmanın ne demek olduğunu bilmiyorsunuz. Yaratıcılıktan kastım resim yapmak, şiir yazmak ya da şarkı söyleyebilmek değil. İnsan bir kez olsun onu keşfettiğinde nihai kaynak, ölümsüz akıntı olduğunu anladığı yaratıcılığın derin doğasını kastediyorum ve o ancak zekâyla bulunabilir. 

O kaynak zamansızdır ama zihin “ben”in, benliğin, dur durak bilmeden “daha fazla”sını isteyen varlığın merkezi olduğu sürece zamansız olanı bulamaz.

Bunu sadece sözde değil de derinlemesine kavradığınız da, uyanık zekâyla birlikte yaratıcılığın, gerçekliğin, Tanrı’nın, hakkında spekülasyon yapılamayacak şeyin açığa çıktığını fark edersiniz. Ona asla meditasyon pratiğiyle, “daha fazla”sı için yaptığınız dualarla veya “daha fazla”sından kaçışınızla ulaşamazsınız.

Kendi zihin halinizi, garezinizi, kıskançlığınızı, her gün anbean beliren karmaşık tepkilerinizi anladığınızda gerçeklik varlık kazanır.

Bu hususları kavramak beraberinde sevgi adı verilen hali getirir.

Bu sevgi zekadır ve zamansız olan yaratıcılığı doğurur.”


Krishnamurti

Ey Özgürlük..!

Kötüyüm…

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir